Sprawca wypadku też ma roszczenia wobec towarzystwa ubezpieczeniowego!

Ciekawa uchwała Sądu Najwyższego z 13 lipca 2011r. (III CZP 31/11).

Oto sentencja orzeczenia:

“Sprawca wypadku komunikacyjnego, wobec którego zastosowano środek karny polegający na obowiązku naprawienia szkody (art. 46 § 1 w związku z art. 39 pkt 5 k.k.), może domagać sie od ubezpieczyciela – na podstawie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów – zwrotu świadczenia zapłaconego na rzecz pokrzywdzonego”.

A zatem, jeśli w sprawie karnej Sąd orzeknie od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego środek karny w postaci naprawienia szkody, to wówczas po uprawomocnieniu się takiego orzeczenia i po zapłacie na rzecz pokrzywdzonego – skazany może żądać zwrotu tejże sumy od ubezpieczyciela OC

Sąd Najwyższy potwierdził – śmierć osoby najbliższej jest naruszeniem dóbr osobistych

O prawie do życia w rodzinie, do posiadania rodziny – ojca, matki, siostry, brata – pisałem w jednym ze wcześniejszych postów.

Argumentowałem w nim, że dla wypadków, które miały swój czas przed wejściem przepisów o zadośćuczynieniu za doznaną krzywdę (3 sierpnia 2008r.) dopuszczalne jest wnoszenie powództw o ochronę dóbr osobistych i zapłatę z tego tytułu.

Tezy te zostały potwierdzone w dość świeżym orzeczeniu Sądu Najwyższego.

Chodzi o Uchwałę z dnia 22 października 2010r. wydaną w sprawie III CZP 76/10.

Zgodnie z tym orzeczeniem: Najbliższemu członkowi rodziny zmarłego przysługuje na podstawie art. 448 k.c. w związku z art. 24 § 1 k.c. zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę, gdy śmierć nastąpiła na skutek deliktu, który miał miejsce przed dniem 3 sierpnia 2008 r. 

http://www.sn.pl/orzecznictwo/uzasadnienia/ic/III-CZP-0076_10.pdf

Pod powyższym linkiem można zapoznać się ze szczegółowym uzasadnieniem, tej ciekawej uchwały.

W swojej praktyce zawodowej prowadzę podobną sprawę, ciekaw jestem treści orzeczenia końcowego:)

Hieny szpitalne? Czyli co nieco o działalności firm odszkodowawczych…

Myślę, że warto za jakiś czas opisać na łamach bloga moją prywatną ocenę na temat działalności firm odszkodowawczych nazywanych czasem kancelariami odszkodowawczymi.

Będzie to tematem najbliższego postu.

Przedawnienie roszczenia z wypadku drogowego – przypadki szczególne

Chciałbym dziś rozwinąć kwestię, o której wspominałem już we wcześniejszych postach. Chodzi o zagadnienie przedawnienia szeroko pojętych roszczeń odszkodowawczych związanych z popełnieniem przestępstwa na czyjąś szkodę.

Sprawę tę jednoznacznie reguluje art. 442¹ § 2 Kodeksu cywilnego, który brzmi:

“Jeżeli szkoda wynikła ze zbrodni lub występku, roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia”.

Sprawa wydaje się być zasadniczo prosta, lecz tylko pozornie. Przepis powyższy obowiązuje bowiem dopiero od dnia 10 sierpnia 2007r.

A więc, do wypadków i zdarzeń wynikłych ze zbrodni lub występków (inaczej przestępstw, nie wykroczeń!) wynikłych po 10 sierpnia 2008r. stosujemy dwudziestoletni (20) okres przedawnienia roszczeń.

Co w sytuacji kiedy zdarzenie zdarzyło się wcześniej, czyli przed 10 sierpnia 2007r?

Wówczas obowiązywał inny przepis art. 442 § 2 Kodeksu cywilnego, który przewidywał, że roszczenia ze zbrodni lub występku przedawniają się z upływem 10 lat.

Pytanie czy w sytuacji kiedy przestępstwo miało swój czas np w 1999r. mam jeszcze jakieś szanse na uzyskanie jakiegoś świadczenia jeśli zwrócę się do Sądu w 2011r?

Okazuje się, że tak!

Zgodnie bowiem ze szczególnym przepisem art. 2 ustawy, która weszła w życie 10 sierpnia 2007r.:

 Do roszczeń ze zbrodni lub występku, powstałych przed dniem 10 sierpnia 2007r., a według przepisów dotychczasowych w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych, stosuje się przepisy art. 442¹ Kodeksu cywilnego.

 Jakie ma to praktyczne znaczenie? Ogromne!

Okazuje się bowiem, że nadal nie są przedawnione roszczenia odszkodowawcze zaistniałe po dniu 10 sierpnia 1997r.

A więc ta data - 10 sierpnia 1997r. – jest bardzo ważna.

polisa rentowa PZU też podlega waloryzacji!

W latach 70tych i 80tych XX wieku popularne były nie tylko polisy posagowe przeznaczone teoretycznie dla młodych ludzi na “dobry początek” dorosłego życia.

PZU dość powszechnie ubezpieczała również osoby dorosłe oferując polisę rentową, która miała zostać wypłacana po osiągnięciu wieku emerytalnego.

Okazuje się, że wiele osób posiada takie polisy, a oferowane przez PZU renty miesięczne są bardzo niskie, gdyż przeliczając wartość sumy zgromadzonych środków o oprocentowanie zawarte w umowie po hiperinflacji lat 80/90 pieniądz po prostu stracił swoją pierwotną wartość.

W tej sytuacji jedynym wyjściem często staje się wizyta w Sądzie i złożenie powództwa o zapłatę renty z wnioskiem o waloryzację świadczenia.

Z doświadczenia zawodowego wskazuję, że uzyskiwane w Sądach renty miesięczne przeciętnie wynoszą ok. 500-600zł w zależności od daty zawarcia umowy (im później tym mnie korzystnie) oraz ilości zgromadzonych  środków.

Kiedy przedawnia się roszczenie związane z wypadkiem drogowym?

Pamiętamy ogólna zasadę wynikającą z zasad przepisów kodeksu cywilnego, że roszczenia z ubezpieczenia podlegają trzyletniemu okresowi przedawnienia.

W przypadku roszczeń związanych z tzw. czynami niedozwolonymi kwestia ta jest regulowana nieco inaczej. Czynem niedozwolonym prawo nazywa sytuacje opisane w tytule VI Kodeksu cywilnego.

W tym wpisie chciałbym jednak odnieść  do kwestii praktycznej związanej z przedawnieniem roszczeń związanych z wypadkiem/zdarzeniem drogowym.

Bardzo istotna kwestia. W zależności od tego do jakiej kategorii zostało zaliczone nasze zdarzenie drogowe – termin przedawnienia będzie różnie liczony.

Załóżmy, że uczestniczyliśmy w stłuczce. Ponieśliśmy szkodę w naszym pojeździe.

Policja wręczyła sprawcy mandat, złożono wniosek o ukaranie do Sądu, strony załatwiły sprawę polubownie, lecz sprawca nie zapłacił.

Roszczenie o naprawienie szkody  ulegnie wówczas przedawnieniu z upływem  trzech lat od dnia w której nastąpiło zdarzenie.

Termin ten nie może być jednak  dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiła stłuczka.

A więc:

stłuczka A z B -> 23 kwietnia 2011r. -> jeśli znamy osobę zobowiązaną do naprawienia szkody (kierowca/ubezpieczyciel z polisy OC) ostatnim dniem do zgłoszenia roszczenia będzie 23 kwietnia 2014r.

Podsumujmy – kiedy szkoda powstała przy WYKROCZENIU (mandat, wniosek o ukaranie) przedawnia się  po 3 latach.

Z zupełnie inną sytuacją mamy do czynienia w sytuacji kiedy staliśmy się poszkodowaną osobą w wypadku, w wyniku, którego wszczęte zostało postępowanie karne i osądzono sprawcę. Chodzi przykładowo o wypadek spowodowany przez nietrzeźwego kierowcę.

Wówczas roszczenie z tego tytułu ulegną przedawnieniu z upływem dwudziestu lat od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia.

Wypadek 23 kwietnia 2011r. -> skazanie sprawcy w Sądzie 5 marca 2012r. – > przedawnienie 24 kwietnia 2031r.

W kolejnych postach postaram się opisać szczególne wypadki przedawnienia.

już wkrótce nowe wpisy na blogu

Termin zapłaty odszkodowania

Ubezpieczyciel ma obowiązek  spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni (30stu), licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku (art. 817 § 1 Kodeksu cywilnego).

Termin ten może jednak ulec przedłużeniu. Kiedy?

Gdy wyjaśnienie w powyższym terminie okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela albo wysokości świadczenia okaże się niemożliwe.

Przykładowo w sprawie konieczne staje się przeprowadzenie postępowania karnego, które ustali kto był sprawcą wypadku.

Świadczenie powinno jednak zostać spełnione w ciągu 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe (art. 817 § 2 Kodeksu cywilnego).

Bezzasadne opóźnienie z zapłatą odszkodowania/zadośćuczynienia pociąga za sobą konieczność zapłaty odsetek za zwłokę.

Spełnienie świadczenia w terminie późniejszym może być usprawiedliwione jednak wówczas, gdy ubezpieczyciel powoła się na istnienie przeszkód w postaci braku możliwości wyjaśnienia okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności albo wysokości świadczenia. Działania te muszą być jednak podejmowane ze szczególną starannością.

Przedawnienie roszczenia ubezpieczeniowego

Zagadnienie przedawnienia roszczenia ubezpieczeniowego ma bardzo duże znaczenie.

Należy bowiem pamiętać, że w sytuacji, gdy dopuścimy do przedawnienia to mimo tego, że nasze roszczenie jest w pełni uzasadnione – nie uzyskamy NICZEGO.

Towarzystwa ubezpieczeniowe niestety niezwykle często korzystają z zarzutu przedawnienia…

W naszym więc interesie jest więc pilnowanie aby do niego nie doszło.

Do rzeczy jednak.

Roszczenia z umowy ubezpieczenia przedawniają się z upływem lat trzech.

Bieg przedawnienia rozpoczyna się w dniu, w którym nastąpiło zdarzenie objęte ubezpieczeniem.

Przykładowo: 22 lutego 2010r. zdarzył się wypadek drogowy. Roszczenie przedawnia się z dniem 22 lutego 2013r. Jest to i mało i dużo czasu jednocześnie. Wszystko zależy od tego jaka jest  świadomość swoich praw.

Bieg terminu przedawnienia można jednak przerwać (biegnie wówczas na nowi). Typowe sytuacje to:

• zgłoszenie ubezpieczycielowi  roszczenia lub  zgłoszenie zdarzenia objętego ubezpieczeniem;
• otrzymanie na piśmie oświadczenia ubezpieczyciela o przyznaniu lub odmowie świadczenia;
• uznanie roszczenia przez ubezpieczyciela np. przyznanie kwoty bezspornej;
• przeprowadzenie mediacji;
• wniesienie roszczenia do sądu;

Szkoda całkowita w przypadku autocasco AC

Szkoda całkowita nie jest w zasadzie zdefiniowana w polskim prawie.

Możemy w przybliżeniu uznać, że szkoda taka występuje wówczas gdy rzecz (zwykle samochód) nie nadaje się do naprawy lub w sytuacji, kiedy wszelkie koszty związane z jej naprawą przekroczyłyby jej wartość w dniu ustalenia odszkodowania przez ubezpieczyciela.

Przyjmuje się, że szkoda całkowita następuje, gdy wartość naprawy jest większa niż wartość rzeczy sprzed uszkodzenia.

W przypadku ubezpieczenia dobrowolnego – inaczej autocasco – sytuacja prawna właściciela zniszczonej rzeczy jest jednak mnie komfortowa niż w sytuacji likwidacji szkody z OC.

Dlaczego?

Poziom opłacalności naprawy (a tym samym niejako próg zaistnienia szkody całkowitej) jest uregulowany w ogólnych warunkach ubezpieczenia.

Większość zakładów ubezpieczeń ustala w ramach auto-casco próg ten na poziomie ok.80% wartości pojazdu sprzed wypadku. Jeżeli więc koszt naprawy będzie wyższy niż te 80% to ubezpieczyciel uzna, że nastąpiła szkoda całkowita.

Co istotne – odszkodowanie będzie wówczas stanowiło wartość tych 80% pojazdu po odjęciu wartości wraku.

Wybierając ubezpieczenie autocasco należy oprócz wysokości składki zwrócić uwagę na wysokość powyższego progu. Nie zawsze niższa składka oznacza “lepsze” autocasco.